Ik ben er toch weer even. Bij de psycholoog heb ik te horen gekregen dat het wel even duurt voor die herkenningspunten van je lichaam verdwijnen en misschien verdwijnen ze wel helemaal niet. Dat is dus wat ik over hou uit heel deze rompslomp van ziekenhuisbezoeken, medicatie en emoties.

Iets waar je voor dit alles niet bij stil staat en ik denk ook niet voor kan stellen.

 

Elke cyclus weer, die heel onregelmatig is weer maar ik herken wel eisprongen ed, heb ik weer hoop die opbouwt als ik ook maar een kleine kans heb dat ik werkelijk zwanger zou kunnen zijn. We gebruiken niks en laten de natuur zijn beslissing nemen. Het zal nog lang duren denk ik voor ik het bijltje er bij neer leg.

 

Wilde dit weblog eigenlijk afsluiten... maar wil toch nog even van me af kunnen schrijven. Zo af en toe heb je dat effe nodig. En waarom niet.

Ik ben zoo blij met het medeleven en advies van anderen. En ik weet ook dat ik de enige niet ben. Dat wondertje waar je zo vaak van hoort... ik hoop dat dat voor ons nog eens komt. Maar het blijft natuurlijk een wens waarvan je niet weet of ie uit komt.

De spulletjes die ik heb/had, zijn al zo'n beetje allemaal weg. Nog een paar dingen die ik binnenkort op mp ga zetten. Het is niet moeilijk om ze weg te doen. Ik heb mezelf voorgenomen geen dingen meer aan te nemen voor het werkelijk zo ver is. En dan gewoon naar eigen smaak dingen aan te schaffen zodra dat verantwoord zou zijn. Duurde allemaal wel even om het zo te organiseren in mijn hoofd. Maar komt goed, met de tijd leer je met dingen om gaan en je gaat heeel anders over het leven denken.

 

Ik ga niet in zak en as zitten. Heeft ook helemaal geen zin. Ik ga gewoon door en probeer gewoon lekker te genieten van wat mij het leven wel biedt. Een kind is dus niet uitgesloten maar misschien heb ik gewoon nog wat teleurstellingen nodig om te beseffen dat het niks meer wordt, of zal juist de rust in mijn hoofd me dat wondertje schenken. Tja... we zien het wel.

 

Knuffffffff

Dag luitjes allemaal.

 

Ik ben inmiddels weer een hele tijd verder. Mijn cyclus is nog niet helemaal wat het wezen moet, maar het gaat al wel een stuk beter.

Het afscheid van het ziekenhuisgebeuren is afgesloten en heb ik geen moeite mee.

Echter dat deurtje dicht gooien zoals ik het noem is niet aan de orde. Ergens in mijn hoofd zit nog wat hoop en met de tijd verdwijnt dat misschien.

Maar in ieder geval probeer ik ons leventje weer normaal op te pakken wat betreft klussen enzo.

 

Verder gaat het goed met me.. op wat kleine kwaaltjes na. De vraag is of dat wel te maken heeft met mijn cyclusgebeuren, maar ze denken van niet.

 

Ik ga mijn weblog niet meer aanvullen en binnenkort verwijderen. Helaas maar het is tijd voor mij om door te gaan en niet te blijven hangen in dit gemis en getreur.

Ik wil jullie allemaal het allerbeste wensen en hartelijk bedanken voor jullie steun, advies en vooral lieve woorden.

Dikke knuffel en kus aan jullie allemaal.

 

Dank jullie wel!

 

Liefs,

Mevr. Wensblogje.

Luitjes die mijn weblog volgen.

 

Vandaag ben ik bij mijn gyn geweest. We hebben besproken wat er nog mogelijk was en er bleef maar 1 ding over in Nederland en dat is de natuurlijke wijze. En ik weet hoe die af kan lopen en hoe groot de kans is. Slecht en klein dus.

 

Ik zou iets dergelijks in het Buitenland kunnen doen, maar onze puf is op. 6 Jaar lang zijn we bezig geweest. Voor sommige mensen is dat nog veel langer geweest, maar ik ben 41 nu en de koek is op.

 

Het is een moeilijke beslissing en ik moet er nog helemaal aan wennen enzo. Ik weet gewoon dat het voor ons nu ophoudt, maar ik kan nog niet helemaal 100% dat roer omdraaien. Logisch natuurlijk. Dit heeft tijd nodig....

 

Wanneer ik nog een keer zwanger zou raken, bestaat er maar een hele kleine kans dat het goed zal gaan. Die kans laten we niet voorbij gaan, dus ik gebruik geen pillen, spuiten, condooms of welke middelen dan ook. Dus mocht er nog wat komen, dan nemen we het zoals het komt.

 

Jullie mogen me vragen stellen. Ik laat dit weblog nog een tijdje open, zodat ik ook nog kan reageren.

Ik wil namelijk ook even een oproepje doen voor mensen die een poging gaan doen die ze zelf moeten gaan betalen. Voor ons zou dit ook het geval zijn als we nog een poging zouden doen, maar het ziekenhuis ziet er geen indicatie voor. Ik zou daar graag mee in contact willen komen. Dus ben je zelf zo iemand of ken je iemand.... Ik wil daar graag even mee babbelen.

 

 

Poging 3 is voorbij.

We zijn niet zwanger.

 

Ik moet nu het ziekenhuis bellen voor een verdere afspraak hoe nu verder en of we nog verder willen en kunnen.

 

Meer heb ik even niet te melden. Sorry. Kom later weer even melden.

Vanmorgen heb ik een test gedaan en deze was vet negatief. Ik ga zaterdag nog een keer testen, heb tenslotte toch nog een test liggen, maar de hoop is weg.

 

Er zal nog een gesprek volgen denk ik met de gyn, maar daarna zal het wel gebeurd zijn.

Wat ben ik ergens blij dat we die pup hebben. Toch een soort van baby in huis....

 

Jullie horen nog van me, later.. zodra ik meer weet. Het is allemaal nog zo vers.

 

 

Dit is ze met 7 weken. Inmiddels is ze 13 weken hoor. Ze houdt ons geweldig bezig. We zijn superblij met haar!

 

Verder geen nieuws.... nog steeds op het wachtbankje.

Lang geleden is het weer. Ik kreeg al bericht dat er zorgen gemaakt werden.

Ik heb effe stilgelegen vanwege vakantie en onze nieuwe pup.

 

We wilden een pup van onze eigen hond, maar helaas... dat mocht ook voor de 2e keer niet baten. Ze bleek weer leeg te zijn. En ik heb al 2 vakanties daarvoor aangepast en gaan dus nergens heen. Dus er moest en zou een nieuwe pup komen. Zo gezegd zo gehaald.. hihi.

 

Maar ondertussen zijn we ook van start gegaan met onze 3e en laatste poging. Eind juli begon ik met de pil en half aug begon ik met spuiten. Er waren 2 eitjes die goed meededen en nog 3 die niet groot genoeg waren volgens hun. Daarvan was er toch nog 1 meegegroeid. Afgelopen vrijdag heb ik de punctie gehad en afgelopen zondag de tp van 2 toppertjes. Nr. 3 was niet bevrucht.

Dit is dus onze laatste kans in principe. Als dit mislukt dan krijg ik nog wel een gesprek maar ik weet niet wat daar nog uit kan komen. Laten we daar ook nog maar niet te veel aan denken.

Ik hoop dat deze 2 zich kunnen staande houden.

 

Ik zit dus nu op het wachtbankje en dus niks nieuws te melden op dit moment.

Zodra ik meer weet.... dan ben ik weer present.

 

Knuffff van mij.

Ik ben er weer een keertje. En niet met wat warm het is, maar bleeeeeeerch regen regen en regen. Bah.

Maar goed. ik ben nu 3 weken van mijn ongi vandaan en ik dacht dus aan mijn slijm te zien dat ik een eisprong had van zaterdag op zondag. Maar voelde daarna niks.

Donderdag er na had ik savonds wel een gevoel van een eisprong maar ja, dat zou wel laat zijn. Niet echt mijn dingetje wat ik gewend ben. Vrijdags een jeukende doppen joh. Maar ook dat verdween na een paar uurtjes.

Schiet mij maar lek, ik weet niet wat het allemaal betekent. Ik zal moeten afwachten tot ik weer ongi wordt en terugtellen welk gevoel juist of niet juist was.

 

Verder ben ik al een week of 3 aan de lijn. Ik eet gezond en beweeg veel meer en ben nu 3kg kwijt. Ik moet 5 van het ziekenhuis. Aangezien ik 22 aug pas met stimuleren begin en dus eind aug pas naar het zkh hoef... heb ik nog effe de tijd, dus ik ga er van uit dat 5 wel moet lukken. Liefst wat meer.

 

Verder gaat het prima met me, ik voel me fit en lekker. Ben wel een slaapmuts met dat vele bewegen, maar goed... mijn bedje helpt me prima in die gevallen. LOL.

 

Zodra ik weer nieuws heb, meld ik me weer.

Heerlijk die warmte. Ik ben nu aan de lijn en de eerste kg is er af. Het warme weer doet het fantastisch voor mij. Ik drink alleen maar water en eet gezond. En ik zweet nu ook wat uit. Dus van mij mag het zo blijven.

De arts heeft me gezegd dat een 5 kilo er af al heel wat scheelt en dat ze graag zien dat dat ook gebeurt. Een 5 kilo is wel haalbaar voor augustus, maar ik hoop er toch iets meer af te krijgen. In ieder geval dat ik mijn broeken weer gewoon aankan zonder dat ze knellen.

 

Die hormonen hebben een grote invloed op je, hoe noem je dat, disipline. Met hormonen kun je je minder onder controle houden. Je gaat anders denken. De normale natuurlijke hormonen worden door je hypofyse geregeld maar als je hormonen gebruikt, en dat geldt dus bij sommige ook voor de pil, wordt dat denkpatroon van het lichaam verstoord. Sommige mensen zijn helemaal niet vatbaar, maar ik dus wel heel erg. En als het nou een kilootje was.. maar het zijn er meer.

 

Maar goed. We zijn weer op de goede weg. Ik voel me goed en fit. Ben wel gauw moe, maar ik beweeg ook veel meer nu dus is logisch dat ik daar moe van wordt. Geeft niet... als je moe bent eet je ook niet veel.

 

 

Dag allemaal,

 

Even terugkomend op de vitamientjes. Voor ik begon heb ik er met mijn arts over gesproken. Deze adviseert alleen foliumzuur en het zkh trekt zich verder terug. Adviseert niet over vitamines en zegt dat je het zelf moet weten. Er waren geen onderzoeken waaruit bleek dat het positief zou werken.

En achteraf denk ik... het heeft bij mij ook geen meerwaarde gehad. Eerder minderwaarde.

Voor mij dus geen vitamines meer.

 

1 Juni gaan we lijnen hier. We moeten er wat kilo's af gaan trainen. Nou ja trainen. Er zal meer bewogen moeten worden en minder slecht gegeten en de porties moeten kleiner. Tussendoortjes moeten gezond.

 

Tja....... We gaan langzaam weer voorbereiden op een poging. Al duurt die nog een hele tijd. Maar ik wil voor die tijd lekker in mijn vel zitten en klaar zijn voor mijn behandeling.

 

Verder eigenlijk weinig nieuws hier.....